Casting do konkursu miss: jak się przygotować i czego nie robić

Casting trwa zwykle kilkanaście minut, a przygotowanie do niego zajmuje jeden wieczór. Największa część tego przygotowania nie dotyczy jednak tego, co zrobisz na miejscu, tylko tego, czego dowiesz się wcześniej. Zaczynamy więc od pytań, a nie od walizki.

Zanim potwierdzisz udział

Casting jest spotkaniem z ludźmi, których nie znasz, w miejscu, którego nie znasz. To normalne i nie ma w tym nic podejrzanego, dopóki wszystkie podstawowe informacje są jawne. Jeśli którejś nie ma, to nie jest niedopatrzenie organizacyjne, tylko sygnał.

Trzy rzeczy warto ustalić zawsze, niezależnie od tego, jak duża jest marka po drugiej stronie: kto jest organizatorem, gdzie dokładnie odbywa się spotkanie i czy wiąże się z jakąkolwiek płatnością. Powiedz też komuś bliskiemu, gdzie jedziesz i o której planujesz wrócić. To nie jest przesada, to jest podstawowa higiena.

Sześć pytań do organizatora, zadanych mailem

Wysłanie ich zajmuje pięć minut, a odpowiedzi mówią o organizatorze więcej niż cała jego strona internetowa. Uczciwy organizator odpowie na wszystkie sześć bez wahania.

1. Kto jest organizatorem i gdzie znajdę regulamin? Odpowiedź powinna być linkiem, nie opisem.
2. Czy udział w castingu albo w konkursie wiąże się z jakąkolwiek opłatą, teraz lub później? Pytaj o całość, nie o wpisowe.
3. Jaki dokładnie jest adres i czy jest to lokal publiczny? Sala, studio, biuro, hotel konferencyjny. Prywatne mieszkanie to nie jest miejsce castingu.
4. Czy będę podpisywać jakieś dokumenty i czy mogę zobaczyć je wcześniej? Zgoda na wizerunek powinna dać się przeczytać w domu, a nie na kolanie przy wejściu.
5. Jakie są kryteria oceny? Jeśli nie są opublikowane, poproś o ich opisanie w mailu.
6. Kiedy i w jakiej formie dostanę informację zwrotną? „Odezwiemy się” to nie jest termin.

Więcej o tym, jak zgoda na wizerunek jest zbudowana i które sformułowania rozszerzają jej zakres, piszemy we wpisie zgoda na wykorzystanie wizerunku.

Co przygotować dzień wcześniej

• Trzy zdjęcia testowe w telefonie i w wersji do wysłania: portret, półpostać, cała sylwetka. Instrukcja stoi we wpisie jak zostać fotomodelką.
• Dokument tożsamości. Przy konkursach z granicą wieku weryfikacja na miejscu jest normalną praktyką i dobrym znakiem.
• Ubranie proste i dopasowane, w jednym kolorze, bez dużych napisów. Buty, w których pewnie chodzisz, a nie takie, w których ledwo stoisz.
• Trzy zdania o sobie, powiedziane na głos kilka razy: kim jesteś, czym się zajmujesz, po co tu jesteś. To pytanie pada prawie zawsze i prawie zawsze zaskakuje.
• Woda i coś do jedzenia. Castingi się przeciągają, a czekanie bywa dłuższe niż samo spotkanie.
• Naładowany telefon i informacja dla kogoś bliskiego, gdzie jesteś.

Jak wygląda casting od środka

Przebieg bywa różny, ale schemat jest zwykle podobny i warto go znać, żeby nie zaskoczył. Najpierw rejestracja i wypełnienie karty zgłoszeniowej. Potem czekanie, często długie. Następnie krótka rozmowa: kilka pytań o Ciebie i o Twoją dostępność. Czasem przejście przez salę i kilka zdjęć w prostym świetle, bez makijażu i bez przygotowania.

Cała część właściwa trwa zwykle od pięciu do piętnastu minut. To za mało, żeby kogokolwiek olśnić, i dokładnie tyle, żeby zapamiętano, czy dało się z Tobą normalnie porozmawiać. Punktualność, spokój i konkretne odpowiedzi robią tu więcej niż jakikolwiek popis.

Czego nie robić

• Nie ucz się przemowy na pamięć. Wyuczony tekst słychać natychmiast i brzmi gorzej niż zwykłe zdanie powiedziane po swojemu.
• Nie przynoś wydrukowanego portfolio, jeśli nikt o nie nie prosił. Zwykle nie jest potrzebne i tylko zajmuje ręce.
• Nie zmieniaj wyglądu na dzień przed. Nowa fryzura, mocna opalenizna albo eksperyment z makijażem to ryzyko bez żadnej korzyści.
• Nie podpisuj niczego, czego nie przeczytałaś. Masz prawo poprosić o kopię do domu. Odmowa jest odpowiedzią.
• Nie zgadzaj się na zdjęcia, przy których czujesz się niekomfortowo. Nie musisz tego uzasadniać ani przepraszać.

Siedem powodów, żeby po prostu wyjść

Wystarczy jeden punkt z siedmiu. Nie musisz się tłumaczyć, nie musisz dokończyć spotkania i nie jesteś nikomu nic winna za to, że przyjechałaś.

1. Trzeba zapłacić na miejscu za cokolwiek: wpis, zdjęcia, kurs, pakiet.
2. Dokumenty mają być podpisane natychmiast, bez możliwości przeczytania w domu.
3. Nikt nie potrafi powiedzieć, kto jest organizatorem ani gdzie jest regulamin.
4. Spotkanie odbywa się w prywatnym mieszkaniu albo w pokoju hotelowym.
5. Pojawia się prośba o zdjęcia obnażające ciało albo o zdjęcia „do weryfikacji sylwetki”.
6. Ktoś nalega, żebyś została sama, albo utrudnia wyjście czy kontakt telefoniczny.
7. Padają obietnice konkretnego kontraktu, wyjazdu albo zarobku, powiązane z decyzją podjętą od razu.

Co się dzieje potem

Standardem branży jest cisza. To męczące, ale zwykle nie oznacza nic osobistego: rekrutacje trwają tygodniami, a informację zwrotną dostają najczęściej tylko osoby wybrane.

Dlatego warto zadać szóste pytanie z listy wyżej, zanim gdziekolwiek pojedziesz, i dlatego w naszym konkursie każda kandydatka dostaje kartę punktową z rozbiciem na cztery kryteria, także wtedy, gdy nie przechodzi dalej. Zasady punktacji stoją na stronie jak ocenia jury konkursu miss.

U nas nie ma zresztą castingu wstępnego: zgłaszasz się przez formularz i trafiasz prosto do rundy w swoim województwie, bez selekcji, na którą trzeba dojechać.